tekst en een surfer op surfboard getekend

Ik heb de tijd

Een handleiding in Tijdsurfen

Paul Loomans, zenmonnik

isbn 978-90-202-0901-3

Zen en praktische toepasbaarheid in één boek.

Paul Loomans is de auteur van het boek ‘’Ik heb de tijd’’ met de geweldige ondertitel ‘’een handleiding in Tijdsurfen’’. Het is al in 2013 gepubliceerd, maar nog steeds een echte aanrader. Overigens is dit boek in 2013 bekroond met de titel ‘’beste spirituele boek van het jaar’’.

 

Paul Loomans is – zoals hij zelf aangeeft – intensief zenbeoefenaar. Dit boek ademt zen. En het is héél praktisch toepasbaar op je dagelijks leven, dat tegenwoordig behoorlijk beïnvloed wordt door snelheid en je mobiel. Of je nu wilt of niet.

 

Tijdsurfen: de methode.

In  ‘’Ik heb de tijd’’ neemt Paul Loomans je mee in zijn methode om rust te vinden in je dagelijks leven. En daarmee bedoelt hij niet om tussen al je drukke werkzaamheden een gaatje voor rust te creeëren. Nee, zijn methode is vooral gericht op het vinden van rust tijdens het uitvoeren van die drukke werkzaamheden.

 

Door ‘’Ik heb de tijd’’ ben ik behoorlijk aan het Tijdsurfen geslagen. Ik krijg het ook niet meer uit mijn systeem. Af en toe flikker ik nog wel eens van die surfplank, maar ik klim er ook altijd weer snel op. De methode van Paul Loomans bestaat uit de volgende zeven aanwijzingen:

 

  1. Doe één ding tegelijk en maak het af
  2. Sta stil bij wat je doet en aanvaard de handeling
  3. Schep witjes tussen je activiteiten
  4. Geef volle aandacht aan aankloppers. Schep een relatie met alles wat je wilt doen
  5. Maak jezelf bewust van knagende ratten en transformeer ze in witte schapen
  6. Observeer achtergrondprogramma’s
  7. Kies spontaan wat je gaat doen

 

Aanwijzing 1: één ding tegelijk.

In mijn geval is aanwijzing 1 al een hele leerzame. Ik ben namelijk een STER in het doen van verschillende dingen tegelijk. Als voorbeeld mijn andere grote hobby (naast schrijven): kleding maken en handwerken. Ik kan bezig zijn met het naaien van een blouse, het haken van een sjaal, het maken van een sweatertje voor mijn nichtje…. Allemaal tegelijk. Ik kan je zeggen; dat werkt niet. Hoe enthousiast ik ook over die projecten ben, ze komen vaak nooit echt af en zeker niet binnen een redelijke termijn. Door de methode in ‘’Ik heb de tijd’’ ben ik heel bewust één project tegelijk gaan doen om pas daarna met een volgende te beginnen. Gevolg: ik heb veel meer aandacht voor dat ene project en het geeft mij veel meer voldoening als het af is (binnen afzienbare tijd).

 

Soms ontkom je niet aan meerdere projecten tegelijk (bijvoorbeeld op je werk); dan is het van belang om die ene specifieke taak met de hoogste prioriteit op te pakken, alleen daar mee bezig te zijn en die ook af te ronden. Daarna kun je naar de volgende belangrijke taak enzovoort. Geeft hetzelfde voldoenings-gevoel.

 

Aanwijzing 2: aanvaard de handeling.

Deze aanwijzing leek mij in eerste instantie wat overdreven, maar juist deze aanwijzing geeft mij rust in mijn hoofd. Het komt erop neer dat je heel bewust aan een bepaalde handeling begint en er ook bewust mee bezig bent. Als ik nu aan het naaien van een blouse begin, zeg ik dat hardop. Dat markeert echt het begin en zorgt ervoor dat ik ook alleen maar daar mee bezig ben. Uiteraard staan mijn gedachten tijdens het naaien niet stil, waardoor ik bedenk dat ik nog bepaalde zaken moet doen en krijg ik ook appjes via mijn mobiel tussendoor. Paul Loomans noemt dit aankloppers. Aanwijzing vier leert je hoe je daar mee om gaat.

 

Aanwijzing 3: witjes.

Op het moment dat ik – bij het naaien van mijn blouse – bijna een mouw in het verkeerde armsgat naai, realiseer ik me dat ik te lang ben doorgegaan en het hoog tijd is voor een witje. Even een kop koffie drinken. Logischer (en meer conform de Tijdsurf-methode) had geweest dat ik het voor- en achterpand van de blouse aan elkaar had gezet, een witje had genomen en daarna fris was verder gegaan. Dan had ik het hele moment van de mouw in het verkeerde armsgat niet eens bereikt. Aanwijzing drie komt erop neer dat je logische (korte) pauzes inlast in je werkzaamheden.

 

Aanwijzing 4: aankloppers.

Tijdens het naaien van mijn blouse ontvang ik ineens een appje van en collega-vrijwilliger die mij vraagt nog even een mail naar iemand te sturen. Volgens Paul Loomans een echte ‘’aanklopper’’. En typisch van die dingen die ik snel vergeet. De methode geeft aan om me te visualiseren dat ik het mailtje verstuur. De exacte tekst van de mail hoef ik nog niet te weten. Het gaat om de handeling. Daarmee kun je de gedachte aan deze actie los laten. Je onbewuste slaat het op en op het juiste moment bedenk ik me dat ik nog een mailtje moet sturen.

 

Ik geef toe; in het begin had ik altijd een klein schrijfboekje bij de hand, waar ik al dit soort acties in noteerde. Op bepaalde momenten bladerde ik het boekje door om te checken of en wat ik nog moest doen. Ik leer echter steeds mee te vertrouwen op mijn onbewuste, waardoor een actie op het meest handige moment in mijn gedachten oppopt.

 

Aanwijzing 5: van knagende ratten naar witte schapen.

Dit is een goede aanwijzing (zijn ze allemaal, maar deze pakt de meer lastige zaken aan). Tijdens het naaien van mijn blouse, denk ik ineens aan die ene vervelende klus die ik steeds voor me uitschuif. Die website die ik aan het bouwen ben en maar niet afgerond krijg. Als ik aan dit project denk, bekruipt me direct het gevoel van onbehagen. Het is weekend! Ik wil daar nu helemaal niet aan denken. Zo gaat het al zeker twee weken. Het is een knagende rat geworden.

 

De Tijdsurf-methode leert je om er toch wat verder over na te denken. Wat weet ik wel? Hoe zou ik het aan kunnen pakken? Waar zie ik tegenop? Bij mijn website-project probeer ik te bedenken waarom ik me er zo onbehaaglijk bij voel. Ik realiseer me dat ik maar niet verder kom omdat ik iets in de techniek ervan niet begrijp en dat frustreert me mateloos.

 

Nu heb ik nog geen oplossing, maar heb ik wel een band geschapen met mijn probleem. Ik sta er open voor, druk het niet meer weg. Het is een wit, volgend schaap geworden. Ik word er rustiger van en ik heb gemerkt dat ik op het juiste moment alsnog een oplossing heb voor mijn probleem.

 

Aanwijzing 6: achtergrondprogramma’s.

Aanwijzing zes gaat over achtergrondprogramma’s; een soort kortsluiting die ontstaat tussen je emotie en je verstand. Die kortsluiting zorgt voor onrust in je hoofd. Paul Loomans beschrijft in ‘’Ik heb de tijd’’ een – voor mij – heel herkenbaar voorbeeld, dat ik hier graag citeer:

 

‘’Je ontvangt een email van een collega, met een cc naar de leden van het hele team, dat je nog steeds een taak niet hebt uitgevoerd. Het klopt wel, maar voor jou waren er nu echt belangrijkere zaken. Je voelt flinke irritatie of bent boos. Telkens moet je denken aan deze collega en welke bewoordingen je gaat gebruiken om hem op zijn plaats te zetten. ‘’

 

Als mij zoiets op het werk overkwam, begon ik heel driftig met het typen van een reactie, waarin ik diegene eens flink de waarheid zei. Alleen dàt luchtte al ontzettend op. Zo’n mail verstuurde ik uiteindelijk nooit. Ik parkeerde ‘m en keek er pas eind van de dag weer naar. Praktisch altijd kwam ik tot de conclusie dat het verstandiger was om naar diegene toe te lopen en te vertellen wat ik van haar of zijn mail vond. Ik was dan al een stuk rustiger en prima in staat om op een nette manier – maar nog steeds op duidelijke wijze – te vertellen hoe haar of zijn mail op mij overkwam.

 

Door dit voorval liet ik de emotie die ik voelde toe, maar reageerde uiteindelijk met verstand op de situatie. Een achtergrondprogramma of kortsluiting ontstaat als je jezelf niet toestaat om de bijbehorende emotie te voelen; dan blijft het op de achtergrond draaien.

 

Tot slot aanwijzing 7: spontaan kiezen.

Ik ben steeds meer in staat om deze laatste aanwijzing op te volgen; ik kies spontaan wat ik ga doen, ik laat mijn intuïtie – tijdens een witje – bepalen wat het volgende is dat ik ga doen. Gevolg: ik doe de dingen op het juiste moment en voel me geïnspireerd als ik ermee bezig ben. Ook vergeet ik niet gauw meer iets omdat ik erop vertrouw dat mijn intuïtie mij op het juiste moment een seintje geeft. Wat een rust in mijn hoofd!

 

Meer weten?

Het boek is nog steeds aan te schaffen. Op bol.com of via Tijdsurfen.nl waar Paul Loomans de Tijdsurf-methode ook als online training aanbiedt. Wel voor dik het dubbele bedrag als het boek. Het is maar waar je zelf de voorkeur aan geeft. Je kunt natuurlijk ook gewoon naar de bibliotheek.

2 gedachten over “Ik heb de tijd

  1. Wow, een boek als op mijn lijf geschreven. Precies zoals ik het vaak doe, maar net als jij de surfplank wel eens te snel laat gaan.

Reacties zijn gesloten.