Het strand en de zee

ik aan het strand, voeten in het water
Met dank aan mam!

Lang geleden was het.
Té lang geleden, dat ik dit strand uit mijn jeugd bezocht.

Het is de eerste warme voorjaarsdag van dit jaar
en ik ben niet de enige die geniet van dit uitzonderlijke weer.

Eenmaal de duinen over, heb ik weids uitzicht over strand en zee.
Eindeloos uitzicht….

Ik doe mijn schoenen uit. Zo dicht tegen de duinen, waar het water praktisch nooit komt, moet het zachte warme zand bij iedere stap tussen je tenen door glijden.

Ervan genietend loop ik richting de waterrand. Het zand wordt steeds harder en vochtiger. Op het punt waar de zee zich net heeft teruggetrokken, blijf ik staan.

Langzaam zakken mijn hakken weg in het zand. Op het moment dat ik achterover dreig te vallen, neem ik nog een paar stappen.

De eerste golf zeewater slaat nu over mijn voeten. Het water is ijskoud.
Ik loop nog iets verder; wil niet gelijk opgeven, juist nog even genieten van dit moment.

Maar na een paar tellen wordt het me toch echt te koud.
De zee heeft nog even nodig om warmer te worden.

Lang geleden was het.
Té lang geleden, dat ik dit strand uit mijn jeugd bezocht.


terug naar Ode aan de Natuur