Bescherming

Nadrukkelijk aanwezige entiteit

Roza stond op het punt in bed te kruipen. Nog even het licht op de overloop uit doen. Dat was het moment dat ze het voelde; een angstaanjagende aanwezigheid. Het voelde alsof iemand fysiek naast haar stond, ze zag hem alleen niet. Roza had wel vaker entiteiten om haar heen gevoeld, geen van hen bezorgde haar de angst die deze entiteit bij haar teweeg bracht.

Beschermd in een witte ballon

Roza begon zich te focussen op haarzelf, plaatste zichzelf denkbeeldig in een grote witte ballon die haar helemaal omsloot, om zo beschermd te zijn. Hij was er nog steeds. Hoe kreeg Roza hem weg? Ze duwde de randen van de ballon verder van haar af, maakte hem groter, waardoor de entiteit minder ruimte kreeg. In haar gedachten dwong ze hem naar buiten, het huis uit. Toen dat was gelukt, trok ze visueel een schild over het huis. Zo eentje die trilt van kracht en alles eronder volledig beschermt. Roza houdt er niet van als entiteiten brutaalweg haar huis binnendringen, de plek waar ze zich veilig voelt.

Niets wijzer

Toen hij eenmaal buiten was, verdween Roza’s angst. Hij was op veilige afstand. Nu stond hij buiten op de weg. Ineens was er weer ruimte voor gedachten in haar hoofd. Roza realiseerde zich dat hij nieuwsgierig was naar haar! In gedachten verliet ze haar lichaam, liet het achter in de witte ballon en ging boven op de schoorsteen van het huis zitten. Ze was ook nieuwsgierig naar hem. Hij zei echter niets, beantwoordde geen van haar vragen. Toen Roza zich realiseerde dat ze niets wijzer werd, keerde ze weer terug naar haar lichaam. En de entiteit verdween.

terug naar Roza, paranormaal begaafd