Terug naar Natuurreligie

Heel vroeger leefden de mensen dicht bij de natuur; ze vierden de seizoenswisselingen, de invloed van de zon en maan op de aarde was ingebed in hun dagelijks leven en zowel het mannelijke als vrouwelijke was aanwezig in de vorm van een of meerdere goden en godinnen. Natuurreligie noemen we dat.

Dichter bij de natuur en jezelf

Ik zie Natuurreligie als een mooi alternatief voor de vercommercialisering van de huidige feestdagen en voor de christelijke invulling ervan, als je daar niet mee opgegroeid bent of niets (meer) bij voelt. Steeds meer mensen willen terug naar de natuur en zoeken naar meer zingeving in hun leven; hoe mooi zou het zijn om dat te combineren?

Bron van inspiratie: Scott Cunningham

Een bron van inspiratie voor mij, is wat Scott Cunningham schrijft over Natuurreligie. Voor ik verder ga, is het goed om te weten dat Cunningham jaren elementaire magie heeft beoefend en een hooggewaardeerd auteur van Wicca-boeken was. Boeken die ook nu – jaren na zijn overlijden – nog steeds zeer in trek zijn. Wicca is Natuurreligie. Je hebt nu vast een associatie met hekserij. Mijn suggestie als je daar moeite mee hebt; stap daar overheen en pak die elementen eruit waar je wél wat mee kunt en volg je eigen pad.

De kern

Binnen Wicca, ofwel Natuurreligie, wordt uitgegaan van een goddelijke energie als oorsprong van alles (zoals in praktisch alle religies). Deze goddelijke energie heeft zowel een vrouwelijke als mannelijke kant, neutraal benoemd als de “godin” en de “god”; er is balans tussen deze twee, ze vullen elkaar aan. De goddelijke energie wordt teruggezien in de natuur; dieren, planten, bomen, stenen, de zon, de maan enzovoort. En omdat jezelf onderdeel bent van de natuur, ben je ook onderdeel van dit goddelijke geheel; je kunt er dus contact mee leggen, mee communiceren.

De godin

Dan iets meer over de eigenschappen van de godin binnen de Natuurreligie. Zij is de Universele Moeder, een bron van vruchtbaarheid, de eindeloze wijsheid en vol van liefdevolle zorgzaamheid. Ze wordt gezien als zowel de jonge vrouw, de moeder als de oude wijze vrouw, symbolisch vergelijkbaar met de wassende maan, volle maan en afnemende maan. Ze zorgt voor leven en overvloed, maar ook voor dood en leegte, om vervolgens weer opnieuw te beginnen met deze cyclus.

De god

De god staat gelijk aan de zon; zonder de zon kunnen wij niet bestaan. De zon zorgt voor het groeien van de natuur. De god is nauw verbonden met de ‘days of power’; de jaarlijkse seizoens- en volksfeesten die mensen vierden toen ze nog in contact stonden met de natuur.

Days of Power

In de days of power is de symboliek van de god en godin verweven. Je kunt deze symboliek prima vertalen naar een praktische invulling voor jezelf, ook in deze tijd. Ik begin met Yule…

Yule – ca. 21 december

Symboliek: Met Yule baart de godin een zoon, de god. De god staat symbool voor de zon; ook de zon wordt herboren. 21 December is de kortste dag van het jaar; vanaf dit moment worden de dagen weer langer, terwijl de godin uitrust van haar bevalling; de winterperiode of winterslaap.

Praktisch: Yule is de tijd om je even terug te trekken en plannen voor het nieuwe jaar uit te denken.

De volgende ‘day of power’ is Imbolc, ca. 2 februari. Wordt vervolgd!

terug naar Zienswijzen