Een verlicht huis

Lisa staat buiten en kijkt naar haar huis. Miss Abbra loopt tussen haar benen door en geeft kopjes. Ze wil aandacht. Of eten. Maar Lisa heeft even geen aandacht voor Miss Abbra. Ze staart naar haar huis. Nu het nog zo leeg is, kan het mooi geschilderd worden. Het kan wel een opknapbeurt gebruiken. Maar in welke kleur zal ze het huis schilderen? Blauw? Dat is misschien wel heel erg opvallend. Groen? Groen is mooi. Dat is net zoals de bomen en struiken in het bos. Nee, ze weet het al! Het wordt wit! Wit bestaat uit alle kleuren van de regenboog. Zo hoeft ze niet te kiezen tussen alle kleuren die ze mooi vindt!

Daar komt buurjongen Tom aan. “Hoi!” zegt Tom. “Hoi!” zegt Lisa. Ook Miss Abbra komt Tom begroeten. Ze geeft hem kopjes tegen zijn been, in de hoop dat ze nu wel wat aandacht krijgt. Tom bukt zich en kriebelt Miss Abbra over haar kopje. Veel te snel naar haar zin houdt hij daar mee op. “Waar kijk je naar?” vraagt Tom aan Lisa. “Ik wil het huis schilderen. Helemaal wit!”antwoordt Lisa. “Mooi!” zeg Tom. “Zal ik helpen?” Daar is Lisa heel blij mee. Samen gaat het sneller en het is veel gezelliger.

De volgende dag gaan ze aan de slag en na een paar dagen is het huis helemaal wit, van binnen en van buiten. Samen kijken ze naar het resultaat. Tom kijkt een beetje bedenkelijk. “Wat is er?” vraagt Lisa een beetje ongerust. “Er ontbreekt nog iets” zegt Tom en hij loopt weg. Wat zou hij gaan doen? vraagt Lisa zich af. En dan komt Tom er alweer aan. Hij pakt de ladder en hangt één voor één zilveren bollen aan de rand van het huis. “Wat zijn dat?” vraagt Lisa aan Tom. “Dat zul je zo wel zien!” zegt Tom met een glimlach om zijn mond. Tom klimt de ladder weer af en drukt op een knop aan de achterkant van het huis. En ineens straalt haar huis! De zilveren bollen zijn lampjes, die het huis een mooie warme gloed geven. “Wat mooi!” roept Lisa uit. Ze geeft Tom een knuffel en samen staren ze naar het witte verlichte huis.

Ook Miss Abbra komt even kijken. Ze gaat onderaan de trap zitten en kijkt geïnteresseerd naar de zilveren bollen. Ze glinsteren een beetje. Langzaam sluipt ze de trap op. Aangekomen bij de eerste bol, tilt ze haar voorpoot op om eens tegen de bol te tikken. Lisa roept “niet doen!” naar Miss Abbra. De voorpoot van Miss Abbra hangt even stil in de lucht. Dan geeft ze snel een flinke tik tegen de bol en rent hard het trappetje af, voordat Lisa haar te pakken kan krijgen. Lisa zucht een keer.

terug naar Lisa en Miss Abbra

Pin It on Pinterest